گفتگوی زیر مربوط به آدرس پرسیدن یک رهگذر از آقایی که کنار خیابان ایستاده و به عابران خیره شده:{ نمی دانم را با آهنگ بخوانید}

آقا :|لبخند|

عابر۱: خیابون کوالالامپور کجاست؟

آقا : نمی داااااااااانم

عابر۱: خیابون سیدعلی خان کجاست؟

آقا : نمیداااااااااانم

عابر۱ : خیابون پارس کجاست؟

آقا : نمی دااااااانم

عابر۱: خیابون ....

آقا: نمی دااااااانم ٬ نمی داااااااانم..............

عابر٬۲ عابر ۱ رو صدا میکند که پرس و جو را از آقا ادامه ندهد...........کمی جلوتر : صدای انفجار بمب خنده عابرهاا...او دیوانه بود!!!دیوانه!!

پ.ن : آقا واقعاً دیوانه بود ٬ در این فکرم٬اوکه دیوانه بود٬ چه راحت نمی دانم هایش را فریاد میزند ....و ما با همه نمیدانم هایمان .....چه راحت فریادِ میدانم میزنیم!!!!

دیوانه میدانست!!!خوب هم میدانست!!! او میدانست که نمی داند ٬اما٬ ما مثلاّ عاقلان چه؟؟!! میدانیم که اغلب نمی دانیم؟!

دیوانگانِ آن سوی دیوار ِ دیوانه خانه بیشترند !!! خیلی بیشتر....

  
نویسنده : نگین ; ساعت ۱:٤٥ ‎ق.ظ روز ٢٢ اسفند ۱۳۸٥
تگ ها :